คิดวันละอย่าง # 197

อายุมากขึ้น ควรต้องรู้มากขึ้น

• ล่องหนบ้าง ตัวตนลดลง : ไม่ต้องเป็นคนสำคัญทุกเรื่องทุกที่ทุกเวลา ตัวเล็กๆเข้าไว้ 
• ปฎิบัติธรรม ไม่ปฎิบัติกรรม : ไม่หลงทางภายนอก หันมาดูข้างใน ทำอะไรรู้ตัว
• เร็วไป หัวคะมำ : ช้าเข้าไว้ สังขารไม่เอื้อ จะรีบไปไหน เวลาเหลือน้อยต้องชิว
• ดูคนที่ใจ ไม่ใช่ที่ปาก : คนใจดีไม่ต้องเอออวยน่ารักตลอด ตามความจริงไป
• เบียดเบียนน้อยลง เมตตามากขึ้น : เห็นแก่ตัวไม่เคยเป็นสุขแท้ทรู 
• เลิกหัวปัก ปัญญาต้องเพิ่ม : สังเกตุ ตรวจสอบความเชื่อ อย่าท่องแต่ต้องรู้สึก
• ขาดเกินไม่เป็นไร : ดีที่สุดไม่มี ไม่เคยใช่ดีที่สุด จะเฟอร์เฟคไปไหน
• โลกส่วนตัวคือเรื่องจำเป็น : เปิดพื้นที่ไว้ทั้งของตัวเองและคนอื่น
• เรียบง่าย อย่าเยอะ : เอาที่คุณค่า ไม่ใช่ราคา หรือ ดาวเดือน สุขกับสิ่งที่ง่าย
• ตรงได้ ไม่ต้องแอพนางฟ้า : เอาใจมาแผ่ ตรงๆไม่ต้องดูดีตลอดเว
• ไม่ทิ่มแทง แรงทะลุฟ้า : คำพูดบาดใจ เก็บไว้มั่งก็ได้
• สนุกได้ ไม่จำกัด : เงื่อนไขไม่ต้องมาก ระวังตัวมากมันเครียด เริงใจไป
• ทิ้งอะไรได้ ให้ไว : เตรียมตัวตายมั่งก็ดี อะไรรกๆไม่ได้ใช้ก็จ่ายแจก ไม่สะสม
• ธรรมชาติคือของแท้ : มองต้นไม้เขียวๆ ดอกไม้เล็กๆ ฟ้าสวยๆกันบ้าง
• อดีตไม่มี อนาคตไม่รู้ : ปัจจุบัน คือ ตอนที่หายใจ ไม่เผาปัจจุบัน ตรงหน้าเราสำคัญที่สุด ไม่มีใครหรืออะไรสำคัญไปกว่านี้แล้ว
• มีน้อยใช้น้อย มีมากไม่ต้องใช้มากก็ได้ : ใช้เท่าที่จำเป็นไป มันพอเพียงแล้ว
• กัลยาณมิตร ไม่คิดครอบครอง : ให้อิสระ ไม่ครอบ ไม่บงการ เคารพกัน
• ความโกรธ เกลียด ไม่เข้ากับหัวใจคน : ไม่นานก็จากกัน อภัยได้ก็อภัยกัน
• อะไรก็เกิดขึ้นได้ : ไม่คาดหวัง ไม่กะเก็ง รับมันไปด้วยใจสายแข็ง 
• ไม่ต้องเข้าใจทุกอย่าง : ต่อให้ตื่นตลอดเวลา ก็ไม่ได้รับรู้ความเป็นไปในโลกทั้งหมด
• ฟังเสียงตัวเอง : ดี คือ เสียงปัญญา ไม่ค่อยเข้าท่า คือ เสียงกิเลส

ชักเยอะ...พอละนะ 

standard of LIVING vs quality of LIFE

ไม่ว่าจะขับรถอะไร ถนนก็ยังคงเป็นถนน
ไม่ว่าจะคุยผ่านโทรศัพท์ยี่ห้อไหน คนที่โทรหาก็ยังเป็นคนเดิม
ไม่ว่าจะบินชั้นประหยัดหรือชั้นหนึ่ง ปลายทางก็ยังคงเดิม
ไม่ว่าใส่นาฬิกาแบบใด เวลาก็ยังคงเป็นเวลาเช่นเดิม
มันน่าฉงนที่คนเรายอมเหนื่อยมาก ยอมหนักมาก 
ที่จะได้ จะมีมาตรฐานสูงๆในความเป็นอยู่
แต่ลืมคุณภาพพื้นฐานง่ายๆในการดำรงชีวิต 

จะขับรถหรู จะใส่นาฬิกาโก้แพง หรือจะบินชั้นหนึ่ง มันเจ๋ง
แค่อย่าลืม...มีชีวิต เพราะการมีชีวิตเท่านั้นที่ทำให้เป็นสุข
อย่าลืม...สิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุขที่แท้จริง
....สิ่งที่เพิ่มคุณภาพให้กับชีวิตตัวเอง...
there is more way to life than what money can buy 

การเพิ่มคุณภาพชีวิต ไม่ใช่สิ่งของ 
มัน คือ เรื่องคน 
มัน คือ เรื่องความสัมพันธ์ 
มัน คือ เรื่องความรัก ความผูกพันที่แท้ทรู
...ที่เติมเต็มหัวใจ

อาการน่าเป็นห่วง...หลงตัวเอง

หลงตัวเองถือเป็นโรคจิตชนิดหนึ่ง ทางการเรียกว่า Narcisisitic ดูไปดูมาน่าจะมีกันทุกคน มากน้อยต่างกันไป จึงควรต้องลองเช็คดูว่า...แค่มั่นหน้า หรือ ป่วย ทำเป็นเล่นไป มันเป็นนิสัยก่อนจะลุกลามเป็นโรคที่ต้องรักษานะ มันจะมีอาการแปลกๆดังนี้ 
เริ่มมองคนไม่เป็นคน : นี่นางฟ้า เทวดามาเองเลย คนหลงตัวเองจะมีนิสัยดูถูกคนอื่น คือ ไม่มีมุมมองแบบตรงไปตรงมา ไม่ฟัง ไม่คิดถึงความรู้สึกคนอื่น เลยเถิดไปถึงการเปรียบเทียบอยู่ตลอดเวลา จึงติดด่วนตัดสินคนอื่นมาด้วย แบบนั้นไม่ดี แบบนี้ไม่เข้าท่า แบบข้าดีที่สุดประมาณนี้ ติดกับความสำเร็จที่ทำได้ เช่น ทำอะไรสำเร็จก็จะพูดอยู่นั่นแบบ exaggerate สุดๆ ติดมีความสำคัญ ทำตัวธรรมดาสามัญไม่เป็น ต้องมีแต้มต่อตลอด ต้องให้คนชม ต้องมีคนบูชา ต้องได้ก่อน ต้องดีก่อน ดีกว่าคนอื่นเสมอ 

“I NEED TO TAKE CARE OF AND FOCUS ON ONLY MYSELF.” 
“I DESERVE THIS…WHY DON’T I HAVE IT?” 

เข้าข้างตัวเองอยู่ตลอดเวลา : ประมาณเกิดมาไม่เคยผิด ต่อให้ความจริงอยู่ตรงหน้า ต่อให้คนทั้งโลกมายืนยัน ก็ยังมีแถไปได้น้ำใสใส เผลอๆมีโกรธความจริงที่เป็นอยู่อีกต่างหาก มีความเชื่อผิดๆและตรรกะเพี้ยนๆที่ไม่สมเหตุสมผล แต่ก็ดึงดันจะเชื่อ...เชื่อว่าตัวเองไม่ผิด เมื่อมีคนแสดงอาการไม่เข้าใจ ไม่เห็นด้วยก็มักจะคิดว่าคนรอบข้างอิจฉา หรือไม่ก็ด้อยกว่าตัวเอง เอาง่ายๆ คือ ใครอยู่ใกล้ๆจะโดน degrade อย่างอัตโนมัติ 
“WHO ARE YOU TO SHAME ME?”
“I’M RIGHT, YOU’RE WRONG, AND THERE’S NOTHING YOU CAN DO ABOUT IT.” 

มีการทำอะไรแบบไร้จิตสำนึก : เริ่มไม่รู้ตัวว่าตัวตนแท้จริงเป็นยังไง ความดีงามที่แท้อยู่ตรงไหนแน่ ไม่สามารถมองโลกอย่างที่คนอื่นเห็น เริ่มไม่รู้ว่าอะไรผิดถูก อันนี้อยู่ในขั้นแพ้ตัวเอง มีการผลักดันให้ตัวเองเพอร์เฟคมากขึ้นไปเรื่อยๆ ตีนเริ่มไม่ติดพื้น ลอยๆอยู่ ลำพองใจจนสามารถทำร้ายคนอื่นด้วยคำพูดหรือการกระทำได้ทันทีโดยไม่ต้องคิดเพื่อให้ตัวเองได้เครดิตได้มีความสำคัญ เป็นศูนย์กลางในทุกกรณี 
“I REQUIRE CONSTANT ATTENTION…WHY AM I NOT GETTING IT?”
Narcisisitic นี่มาจากเทพนิยายกรีกโบราณ เทพ Narcissus ลูกชาย เทพ Venus กับเทพ Apollo มีหน้าตาที่หล่อขั้นเหนือเทพ หลงรักตัวเอง บ้าส่องกระจกทุกวัน และหลงตัวเองมากจนลุกลามไปถึงการทำตัวโอหังต่อทุกคน จนโดนเทพ Aphrodite สาปให้หลงรูปตัวเองจนฆ่าตัวตาย เห็นไหมว่าสุดท้ายมันจบไม่สวย  
เราจึงต้องมาทบทวนดีดีว่าเป็นถึงขั้นไหน (ฮา) คือ คนหลงตัวเองนี่ก็อยู่ในสังคมนี่แหละ เห็นๆกันอยู่ ชอบสังสรร ยิ้มหวานเรี่ยราดไป ชอบแต่ตัวเอง ไม่ยอมให้คนอื่นเด่นกว่า ซึ่งจะมีผลเสียทางสังคม เป็นที่น่าเวียนหัวเมื่ออยู่ใกล้ โรคนี้รักษาหายขาดได้ถ้ายอมรับความจริง แต่ถ้าไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็น....ก็...เชิญพบแพทย์
อ้อ เป็นคนละเรื่องกับการเห็นคุณค่าตัวเองนะ เห็นคุณค่าตัวเองเป็นเรื่องดี...แค่อย่าปล่อยให้มันลุกลามไปจนหลงตัวเอง จะเสียมิตร เพราะมันคือการเห็นแก่ตัว ไม่ให้เกียรติและไม่เสียสละ หนักไปกว่านี้...ก็...ป้ายหน้า..ศรีธัญญาาาาาา

ผู้ชนะ(ที่แท้)ย่อมไม่โกง

หัวใจสำคัญของความสำเร็จขององค์กรที่ยั่งยืน จะต้องประกอบด้วยหลักการแห่งความสุจริต ยุติธรรม จึงจะสร้างความน่าเชื่อถือ ความไว้วางใจได้ เพราะเป็นกฎทองแห่งเกียรติยศแห่งวิชาชีพ ความสุจริตเป็นตราประทับที่สำคัญยิ่ง ที่มีผลต่อการติดต่อสัมพันธ์ระหว่างกัน เป็นมาตรฐานทางจริยธรรมและศีลธรรมสากลของตลาดเสรี 

บทเรียน 10 ข้อ จากหนังสือ Winners Never Cheat 

การเรียนรู้ข้อ 1: เด็กๆยังรู้ว่าความซื่อสัตย์เป็นค่านิยมที่ยิ่งใหญ่ : ทุกอย่างที่เราต้องการเพื่อจะอยู่ในโลกธุรกิจได้สวยงามนั้น เราเรียนรู้กันมาตั้งแต่เด็ก มันเป็นกฎเกณฑ์ที่ง่ายและยุติธรรม คือ ไม่โกหก ไม่โกง มันคือเส้นทางที่ดีงาม เราถูกสอนให้เป็นคนดี เวลาแข่งกันต้องยุติธรรม อย่าโกง อย่าโกหก พูดความจริง มันเป็นค่านิยมที่ฝังลึกในตัวคน ไม่ได้สร้างขึ้นตามสถานการณ์ ไม่ล้าสมัย ไม่มีวันตกยุค เพราะว่าเป้าหมายสุดท้ายไม่ใช่แค่ชนะ แต่เป็นการได้รับชัยชนะที่มีเกียรติและงดงาม มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่ ได้รับการเคารพ

การเรียนรู้ข้อ 2: คนรู้ดีว่าอะไรถูกหรือผิด : ไม่มีแสงใดมีอำนาจ ส่องสว่างเท่าแสงแห่งมโนธรรม คนสามารถตรวจเข็มทิศคุณธรรมของตัวเองได้ กฎหมายกำหนดวิถีให้ ต้องทำ แต่ จริยธรรมเป็นมาตรฐานความประพฤติที่ ควรทำ 

การเรียนรู้ข้อ 3: แข่งขันเต็มที่อย่างยุติธรรม อย่าล้ำเส้น : ผู้ชนะไม่เคยใช้เส้นทางลึกลับที่บิดเบือน โกหก เอาเปรียบคนอื่น แต่ยึดมั่นคุณธรรมใช้ สติปัญญา การทำงานหนัก เราต้องรู้ว่า ไม่มีทางลัดในเรื่องคุณธรรมในเกมธุรกิจและชีวิตคน

การเรียนรู้ข้อ 4: 3Rs; RISK RESPONSIBILITY & RELIABILITY : มันเป็นเรื่องของความกล้าหาญ จริงใจ เชื่อมั่น ถ่อมตน มีวิสัยทัศน์ พันธะกิจและทักษะการบริหาร คำว่า “ทำได้” ในการเป็นผู้นำคน คือ ไม่กังวลกับการพลาด ยืนหยัดในเวลาวิกฤติ การหลงในค่าตอบแทนงามๆอยู่ในตำแหน่งนานๆ การเป็นที่นิยม มุ่งแต่ผลประโยชน์ส่วนตัว ไม่เคยเป็นผู้ชนะที่แท้

การเรียนรู้ข้อ 5: คำพูดของคน คือ คำมั่นสัญญา : ต้องเข้าใจและรู้ว่า คำพูดเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุด ความซื่อสัตย์เป็นคุณธรรมที่ดีที่สุด การรักษาคำพูด = ความเชื่อใจ

การเรียนรู้ข้อ 6 : เรียนรู้ที่จะพูดว่า “ไม่” : ถ้าต้องเลือกระหว่างคำว่า “ชื่นชม”กับ”เคารพ” ให้เลือก “เคารพ”ทุกครั้ง แปลว่ารู้สึกตัวเองทุกครั้งที่รู้ว่า เราซื่อสัตย์และทำสิ่งที่ถูกต้อง ถ้าไม่ถูกต้อง อย่าทำ จริยธรรมเป็นเรื่องของการเผชิญกับการทำสิ่งที่ถูก ที่มีต้นทุนสูงกว่าและยินดีเต็มใจจ่าย

การเรียนรู้ข้อ 7: บ้าได้แต่อย่ามุ่งล้างแค้น : ไม่มีใครที่ไม่เคยบอบช้ำทางอารมณ์ ก้าวต่อในทางที่เป็นบวกและมีเกียรติ ความแค้นเป็นไวรัสที่ทำให้คนหมดสภาพ ใจเสื่อม กายเสื่อม ความแค้นใจทำให้เกิดจุดอ่อน ความเกลียดไม่เข้ากันกับหัวใจคน

การเรียนรู้ข้อ 8: ปฎิบัติต่อคู่แข่ง เพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง ลูกค้าด้วยความเคารพ : เราแต่ละคนต่างมีเดิมพันอยู่ในความสำเร็จและความล้มเหลวของคนรอบตัวเรา เรามีส่วนได้ส่วนเสียในการกระทำของคนอื่น กฎทอง คือ กรุณา สุภาพและใจบุญ

การเรียนรู้ข้อ 9: บริหารธุรกิจให้เหมือนเป็นบริษัทของครอบครัว : ธุรกิจต้องสื่อสารเพื่อสร้างความสามัคคีในบ้าน เปิดเผย โปร่งใส จริงใจ ปฎิบัติอย่างเท่าเทียม ซื่อสัตย์ เคารพ รัก แบ่งปันผลประโยชน์ให้พนักงาน ลูกค้า ชุมชนอย่างยุติธรรม

การเรียนรู้ข้อ 10: เกิดเป็นคน บุญคุณต้องทดแทน : ไม่มีคุณลักษณะใดในคนที่สำคัญมากไปกว่าการแบ่งปันให้ผู้อื่น ไม่มีความสุขใดจะเทียบได้กับการทำกุศล การทำบุญทำกุศล ไม่ใช่เป็นเรื่องของความสมัครใจ แต่ถือเป็นพันธะทางศีลธรรมของคนรวยและของธุรกิจที่มั่งคั่ง

น่าเสียดายปัจจุบัน..ค่านิยมที่ถูกต้องชอบธรรมกลายเป็นลวดลายเป็นทางที่ใช้เพื่อหลอกลวง ทรยศ หักหลัง ความไม่ถูกต้อง อย่างไร้ยางอาย !! 

ด้วยรักและห่วงใย

ปัจจุบันผู้คนเน้นสวยนอกมากกว่าสวยใน หล่อนอกมากกว่าหล่อใน จึงเห็นมีแต่ความไม่ปกติของชีวิตกันไปทั่ว คุณ Krisadee Pat Bodhidatta เขียนไว้ได้ดีมาก สำหรับการสวยการหล่อที่บิดเบี้ยว : การลดน้ำหนักเป็นเรื่องที่พอลดได้ผู้คนรวมทั้งคนที่พยายามลดจะยินดีปรีดา มีการชื่นชมโสมนัส โดยที่เราไม่รู้ว่าคนนั้นผ่านอะไรมาบ้าง...บางทีเสียสุขภาพ การแปลกแยก การหย่าร้าง การกินที่ผิดเพี้ยน การทนหิวตลอดเวลา การออกกำลังกายอย่างสาหัส และอาจมีอาการไม่ดีหลายอย่างตามมา ในขณะที่น้ำหนักขึ้นถูกมองว่า "เลวร้าย" แม้ว่าชีวิตจะดี๊ดีก็ตาม มันน่าเศร้าใจเหมือนกัน

คนซับซ้อนถูกเหวี่ยงไปด้วยความรู้สึก อารมณ์ น้ำหนัก ร่างกาย
อย่าลืมว่า...การดูแลสุขภาพอารมณ์ถือเป็น self-care การดูแลตัวเองด้วยเช่นกัน
บางทีสิ่งที่เรา care อาจไม่ใช่สิ่งที่ควร care เราแค่คิดว่าเราต้อง care 

อนุญาตให้ตัวเองมีชีวิตที่ดีเป็นปกติกันบ้าง อย่าเอาแต่สวยลูกเดียว มันเหนื่อยนะ ♥️

คนและองค์กรที่ไม่ยอมพัฒนา

คนและองค์กรที่ไม่ยอมพัฒนา

คือ พวกที่ตั้งหน้าตั้งตาทำงานแบบประจำวันไปเรื่อยๆ อยู่ไปวันๆ ไม่มีอะไรใหม่ สบายใจกับงานและชีวิตเดิมๆ ไม่มีเป้าหมาย หาวิสัยทัศน์ไม่เจอ คิดไม่ออกว่าปีหน้า อีก 3 ปี 5 ปีข้างหน้าจะเป็นยังไง ไม่มีความอยากจะเรียนรู้อะไรใหม่ ไม่มีแผนปรับปรุงการดำเนินงาน บอกเลยว่าเหนื่อย แต่ที่เหนื่อยกว่า คือ ดันหวังว่าทำแบบนี้แล้วจะพัฒนา จะเติบโตได้ มันเหมือนไม่เคยซื้อหวย แต่อยากถูกหวย #ฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง#บ้าหรือเปล่า

คิดวันละอย่าง # 196

บุญมีแต่กรรมบัง ศีลไม่เสมอกัน...มันเหนื่อย

คิดว่าคนเราต้องเจอเรื่องยุ่งยากลำบากใจ

ด้วย “ความไม่เสมอกัน” ในชีวิตหลายๆเรื่อง

ไม่เสมอกัน คือ เป็นอื่น

เสมอกัน คือ กลมกลืน 

ระดับความเสมอมันจะประมาณนี้...

เราว่า... แบบนี้ดีจัง ดีอ่ะ

คนข้างๆว่า...ดีตรงไหน ห่วยแตก (มีเบ้ปาก มองบน)

แบบนี้เรียกว่าไม่เสมอกันอย่างแรง เข้าไม่ถึงกันเลยทีเดียว

หากคนข้างๆว่า...ดีเหรอ ดีก็ได้ ดีก็ดี (เสียงอ่อนๆ)

นี่คือมีความเสมอไล่ตามกันมา

แต่ถ้าคนข้างๆว่า...โฮ้ย โคตรดี เจ๋งอ่ะ

อันนี้เสมอแรง.. เท่ากันแบบไร้ข้อสงสัย ได้ใจกันและกันแน่

เสมอ หรือ แค่เอออวย มันไม่เท่าไหร่

แต่ถ้าหงุดหงิดการไม่เสมอกัน ยิ่งวันยิ่งรำคาญ

มีวิธีคิดง่ายๆ คือ มันบุญทำกรรมแต่งนะ 

ถือเสียว่าบางคนมันก็ “บุญมีแต่กรรมบัง” 

ชัดนะ ชัดมากแบบไม่ต้องอธิบายเพิ่ม

คนที่ยังไม่ถึงเวลา ต่อให้พูด ตอกย้ำ 

หรือแม้แต่ซ้ำเติม จะไม่มีวันสนใจ จะไม่มีวันเข้าใจ

ไม่ว่าจะเป็นความดีงามอะไร หรือความช่วยเหลือใดใด

บุญไม่ถึง กรรมมันบังอยู่ มันช่วยไม่ได้จริงๆ

ก็ให้เป็นไปตามนั้น เอาที่สบายใจไปนะ 

เราก็สบายใจไปด้วยก็แล้วกัน