คนจริง...ต้องยอมรับความจริง
กลไกป้องกันตัวเองอย่างหนึ่งของคน คือ การไม่ยอมรับความจริง (Denial)
ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นเมื่อเจอความจริงที่แสนปวดใจ
....บางครั้งเกินกว่าจะรับมือได้ คนจึงเพิกเฉย ปฎิเสธความเป็นจริงไปก่อน
ถ้าระยะสั้น..คงไม่เป็นไร
แต่ถ้ายาวไปนี่ มันอันตรายต่อสภาพจิต อาจถึงทำลายชีวิตปกติได้
ในสถานะการณ์ไหนบ้างที่คนไม่ยอมรับความจริง
….เวลาเศร้า
….เวลาเครียด
….เวลามีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์
แม้แต่...เวลามีปัญหาเรื่องสุขภาพ
สั้นๆ คือ สิ่งใดก็ตามที่คุกคามความรู้สึก
...การปฎิเสธความจริงจะย่องเข้ามา.....เนียนๆเลย
แล้วมันจะเป็นปัญหาในท้ายที่สุด เพราะนี่เป็นพฤติกรรมที่เกิดขึ้นในระดับจิตใต้สำนึก คนที่ไม่ยอมรับความจริงไม่เคยยอมรับว่าพฤติกรรมของตัวเองนั้นไม่เหมาะสม มักโยนความผิดให้คนอื่น ไปโทษสภาพแวดล้อม โชคชะตา ฟ้าฝนก็มี คงกลัว กลัวว่าตัวเองจะแปลกแยกด้วย อันนี้ถือว่าแย่ พัฒนายาก ทำให้คนอื่นลำบากใจในการคบหา ก็ไม่รู้ว่าจะปฎิสัมพันธ์กันยังไง อาจมีโดนเทได้ง่ายๆ
การไม่ยอมรับความจริง คือ การปลอบโยนตัวเองในทางที่ผิด
ปลอบนานเกินไป อาจเสียนิสัย เลยไปถึงการไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ทันการณ์
คนเราจะแก้ปัญหาได้จริง ต่อเมื่อตระหนักรู้ว่ามันมีปัญหาอยู่จริง
และปัญหาจะเริ่มบานปลายเมื่อเราไม่เริ่มลงมือแก้ไข
อันนี้แหละที่เป็นเหตุผลว่าการไม่ยอมรับความจริงมันแย่
แย่น้อย คือ ถ้าผลกระทบไม่มาก พฤติกรรมนั้น คือ โกหก
แย่มาก คือ การเปลี่ยนแปลงที่กระทบต่อการใช้ชีวิต ต่อชื่อเสียง หรือสั่นคลอนความรู้สึกมั่นคง คือ มันควบคุมตัวเองไม่ได้
ถ้าคนรอบข้างแกล้งเชื่อการไม่ยอมรับความจริงนั้น จะโอละพ่อมาก
มันผิด มันทำให้ส่งเสริมพฤติกรรมปฏิเสธความจริงมากขึ้นอีก ทีนี้รักษายากเลย
แต่ถ้าเราขัดใจไป มันเกิดการขัดกันขึ้น
วิธีที่สามารถทำได้ ดูใจร้าย แต่ดีกว่าอวย คือ ปล่อยให้เผชิญกับผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการไม่ยอมรับความจริงไป...
